น้องฟ้าใส
ดช.ฟ้าใส กระโห้ทอง
บกพร่องทางสติปัญญา
อดีตนักเรียนโรงเรียนวัดโนนสภารามฯ
น้องฟ้าใส: “สวัสดีครับ ผมชื่อ ฟ้าใสครับ”
คุณแม่: “ตั้งแต่เรียนกับครูกิ๊บมาเป็นไงมั่ง”
น้องฟ้าใส: “ดีครับ”
คุณแม่: “ดี… ครูกิ๊บดุไหม”
น้องฟ้าใส: “ไม่ดุ”
คุณแม่: “ไม่ดุ แล้วครูกิ๊บสอนหนังสือเป็นไง”
น้องฟ้าใส: “ดี ปกติครับ”
คุณแม่: “ใช่ไหม อ่านหนังสือออกไหม”
น้องฟ้าใส: “ออกนิดหน่อย”
คุณแม่: “ออกนิดหน่อย… แล้วเวลาฟ้าใส หงุดหงิด ครูกิ๊บทำไง”
น้องฟ้าใส: “ห้ะ?”
คุณแม่: “เวลาฟ้าใส หงุดหงิด ครูกิ๊บทำยังไง”
น้องฟ้าใส: “ก็มาบอก… ก็มาบอกเรา”
คุณแม่: “มาบอก บอกว่า…”
น้องฟ้าใส: “เป็นไงบ้าง… ก็เป็นไงบ้าง”
คุณแม่: “เอ่อ แล้วครูกิ๊บให้ทำไรอีก”
น้องฟ้าใส: “ไม่รู้…”
คุณแม่: “แล้วครูกิ๊บสอนไรมั่ง ครูกิ๊บสอนว่าไรมั่ง”
น้องฟ้าใส: “สอน คณิต ก็ภาษาไทย ภาษาไทยก็… ก็ไม่ออก… ภาษาอังกฤษก็รู้เรื่องอยู่ สอนทำ… ทำ… ทำน้ำ”
คุณแม่: “สอนทำน้ำ… แล้วสอนทำขนมไหม”
น้องฟ้าใส: “ทำขนมแหละ ทำคุกกี้”
คุณแม่: “ทำคุกกี้ แล้วได้ไปขายป่ะ”
น้องฟ้าใส: “ขาย”
คุณแม่: “ใครขาย แล้วเราขาย…”
น้องฟ้าใส: “หัดขาย”
คุณแม่: “หัดขาย อยู่ข้างนอก แล้วครูกิ๊บให้ทำไรอีก”
น้องฟ้าใส: “ก็มาช่วยขายกัน”
คุณแม่: “แล้วครูกิ๊บ ครูกิ๊บเคย เคยว่าฟ้าใสไหม”
น้องฟ้าใส: “ไม่เคยว่า ไม่เห็นเคยว่า”
คุณแม่: “แล้วชอบครูกิ๊บไหม ครูกิ๊บสอนดีไหม”
น้องฟ้าใส: “ดี ดี สอนดี”
คุณแม่: “แล้วฟ้าใสรู้เรื่องไหม เวลาครูกิ๊บสอน”
น้องฟ้าใส: “รู้เรื่อง”
คุณแม่: “โอเค สวัสดีครับ”
น้องฟ้าใส: (ยกมือไหว้) “สวัสดีครับ”
